اعجاز پوست تخممرغ برای انسان
اعجاز پوست تخممرغ برای انسان
مجله علمی ایلیاد - گروهی از محققین دانشگاه لوول ماساچوست کشف کردهاند که هیدروژلی که توسط میکروذرات پوست تخممرغ تقویت شده باشد، میتواند باعث استحکام رشد استخوان در آزمایشگاه شود و نیز در پیوند استخوان و دیگر عملها مفید واقع شود.
در حال حاضر، پیوند استخوان و مواد زیستی جانشین آن سالانه در دنیا حدود ۲.۷ میلیارد دلار بازار دارد. هر سال بالغ بر دو میلیون عمل پیوند استخوان در دنیا انجام میشود تا از بیماران رفع عیب شود. از این عیوب میتوان به سرطان، بیماریها و زخمهای جنگ اشاره کرد. ترمیم استخوان، عملی است که در بازیابی عملکردی بیمار پس از زخم نقشی اساسی دارد. درمانهای جراحی کنونی بستگی به مواد پیوندی استخوان دارد که این مواد مشکلات خاص خود را دارند که از آن جمله میتوان به مراحل ساخت پیچیده، عدم انعطاف، عدم وجود تخلخل و کارایی زیستی و گران بودن اشاره کرد.
استانداردهای کنونی شامل استفاده از پیوند خودکار میشود. استخوان خود بیمار را میتوان بهعنوان پیونددهنده و یا بافتی که برای ترمیم ناحیهی آسیبدیده پیوند میشود، استفاده کرد. در این مورد هنوز محدودیتهای زیادی در زمینهی مواد و روشهای مورد استفاده وجود دارد که باید برطرف شود.
پروفسور «گولدن اونال» میگوید: «روش ما میتواند برای ترمیم استخوان بیمارانی که در اثر بالا رفتن سن، حادثه، سرطان و دیگر بیماریها و یا جنگ دچار ناتوانی شدهاند، مورد استفاده قرار گیرد.» در این روش نوآورانه، پوست خوردشدهی تخممرغ به یک هیدروژل اضافه میشود تا به این ترتیب، توانایی سلولهای استخوان برای رشد و سفت شدن افزایش پیدا کند و در نتیجه بهبود بیمار تسریع شود. پروفسور اونال میگوید: «از آنجا که استخوان از سلولهایی که از خود بیمار برداشته شدهاند تولید میشود، احتمال اینکه سیستم ایمنی بدن مادهی جدید را پس بزند، به شدت پایین میآید.»
از این روش برای کمک به رشد دندان، تاندون و غضروف نیز میتوان استفاده کرد. به گفتهی دکتر اونال، این اولین مطالعهای است که در آن از ذرات پوست تخممرغ در هیدروژل برای ترمیم استخوان استفاده میشود. دانشمندان اکنون توانستهاند یک بیمار را به این روش درمان کنند. سالانه میلیونها تُن پوست تخممرغ در دنیا دورریز میشود که میتوان با استفادهی مجدد از آنها بهطور مستقیم به اقتصاد و محیطزیست دنیا کمک کرد و راهحلی پایدار نیز برای نیازهای درمانی نیز ارائه کرد.
نتایج این مطالعه در مجلهی Biomaterials Science چاپ شده است.