خطرات رابطهی جنسی محافظت نشده در زنان
مجله علمی ایلیاد - رابطهی جنسی میتواند تعادل باکتریایی را برهم بزند؛ زیرا احتمال دارد فرد در خطر عفونتهای مختلف قرار بگیرد. تجمع باکتریایی واژنهای سالم، به گونهای است که تمایل دارد از یک گونهی یکسان باشد. احتمال عفونت مجاری ادراری در زنانی که میزان بالایی باکتری در واژن خود دارند بیشتر است و حتی آنها ممکن است دچار زایمان زودرس نیز بشوند. با این حال، هنوز معلوم نیست که آیا باکتریها عامل این مشکل هستند یا خیر؟
برای اینکه بدانیم آیا روابط جنسی باعث واژن میکروبیوم میشود و بهصورت بالقوه سلامت زنان را تحت تاثیر قرار میدهند، «لنکا وداسترسیل» و همکارانش در مرکز سلامت جنسی استرالیا، باکتریهایی که در واژن ۵۲ داوطلب مورد آزمایش وجود داشتند را ردیابی کردند. قرار شد هر داوطلب در طول یک سال، هر سه ماه یکبار واژن خود را پاکسازی کرده و آمار روابط جنسیاش را ثبت کند. داوطلبان همگی دانشآموزان جوانی بودند که در ابتدای تحقیق هیچ رابطهی جنسی جدیای را تجربه نکرده بودند.
باکتریهای منتقلشدن در رابطهی جنسی
داوطلبان میبایست نوع رابطهی جنسی که در طول این دوره داشتند را ثبت میکردند که آیا از کاندوم استفاده کردهاند یا خیر؟ گروه وداسترسیل هنگام غربال اطلاعات، آمار ثبت شده را با انواع باکتریهای تجمعیافته درون واژن هر فرد، مورد مقایسه قرار دادند. این گروه دریافتند زنانی که روابط جنسی واژنی محافظت نشدهای داشتند، بیشتر دچار واژن میکروبیوم میشدند که غالب باکتریها از گونههای «واژینالیس گاردنرلا» و «لاکتوباسیلوس اینرز» بودند. داوطلبانی که رابطهی جنسی واژنی را برای اولین بار در طول دورهی تحقیق تجربه کردند، عموماً واژنهایی میکروبیوم داشتند که اغلب باکتریهایشان از این دو گونه بود. وداسترسیل میگوید: «به نظر میرسد همانطور که عفونتهای منتقل شده از طریق آمیزش جنسی، مثل «کلامیریا» دارای باکتریهای غیر بیماریزایی هستند که از طریق روابط جنسی منتقل میشود.
به احتمال زیاد این آثار نشانهی بدی برای سلامت واژن است، همانطور که هر دو گونه باکتریایی از طریق تماس جنسی نیز منتقل میشوند، عدم درک درست از شرایط میتواند باعث ترشحات غیرعادی و بوی بد شود. «یانک ویثرت» از دانشگاه لیورپول انگلیس میگوید: «به احتمال زیاد آمیزش، واژن میکروبیوم را تغییر میدهد. با این حال او هشدار میدهد که ممکن است، چنین تحقیقاتی قابل اطمینان نباشد؛ زیرا مردم اغلب دربارهی روابط جنسیشان دروغ میگویند.» طبق تحقیقات انجام شده، بین رابطهی جنسی حفاظت شده و عدم تعادل باکتریایی واژن رابطهی مستقیمی وجود دارد. این مسئله با افزایش خطر ابتلا به عفونت از طریق تماس جنسی و یا افزایش ابتلا به بیماری التهابی لگنی مرتبط است.
واکنش ایمنی
اما آمیزش واژنی ضرورتاً برای واژن مضر نیست. ویثرت معتقد است که به احتمال زیاد میکروبیوم واژنِ یک زن، با باکتری موجود در آلت تناسلی مردی است که به مدت طولانی با او رابطه داشته، سازگاری مییابد. او در این رابطه میگوید: «این خطر در آمیزش با یک شخص جدید وجود دارد که به عبارتی حملهی میکروبی به واژن است. واژن بهدلیل التهاب باعث یک واکنش ایمنی در برابر باکتری میشود.» «لاری فورنی»، از دانشگاه آیداهو با این نظر موافق است. او میگوید: «تقریباً در هر میلیمتر از ترشحات واژن ۱۰۰ میلیون باکتری وجود دارد و در هر انزال ۱۰ میلیون به سیستم باکتریایی واژن اضافه میشود، پس انتظار میرود که تعادل باکتریایی آن را بههم بزند.»
محققان در تلاش هستند تا با پیشگیری بیشتر، تجمع باکتریایی واژن را به نقطهی تعادل و سلامت بازگردانند. ضمن اینکه راههای زیادی برای حفاظت از واژن میکروبیوم وجود دارد، بهنظر میرسد پیشگیری هورمونی سطح سلامت باکتریایی را افزایش دهد. ویثرت میگوید: «استفاده از کاندوم نه تنها واژن را از عفونتهای انتقالی آمیزش دور نگه میدارد، بلکه از دیگر باکتریها نیز محافظت میکند.» ویثرت اضافه کرد: «در یک رابطهی جنسی، مرد میتواند با حفظ بهداشت آلت جنسی خود به این امر کمک کند. فضای زیرپوست ختنهگاه، محلی امن برای باکتریها است که تمیز نگاه داشتن آن میتواند میزان انتقال باکتری از طریق رابطه را کاهش دهد.»
نوشته: جسیکا هامزلو
ترجمه: سوسن زارع - مجله علمی ایلیاد