چرا یکجا نشستن و فکر کردن نیز باعث خستگی میشود؟

چرا یکجا نشستن و فکر کردن نیز باعث خستگی میشود؟
مجله علمی ایلیاد - کاملاً مشخص است که کار فیزیکی سنگین باعث خستگی میشود، ولی پرسش اینجا است که چرا یک جا نشستن و فکر کردن نیز باعث خستگی میشود؟ اخیراً محققین در این زمینه تحقیقات جدیدی انجام داده و نشان دادهاند که احساس خستگی روحی، چیزی نیست که تا کنون تصور میشد. نتایج این تحقیقات را مجلهی Current Biology منتشر کرده است.
تحقیقات این دانشمندان نشان داده است که فکر کردن به مدت چندین ساعت، باعث تجمع محصولات سمی در قشر جلویی مغز میشود. تجمع این مواد سمی بر روی قدرت تصمیمگیری فرد تاثیر میگذارد و فرد به سمت فعالیتهایی که نیاز به تلاش یا انتظار ندارند، تمایل پیدا میکند.
خستگی از نظر تئوری، چیزی است که توسط مغز تعیین شده و باعث میشود فرد کاری که در حال انجام آن است را متوقف کند و به سمت کاری که دلچسبتر است متمایل شود. با این حال تحقیقات جدید نشان داده است که خستگی باعث تجمع مواد سمی در مکانی خاص میشود و در واقع سیگنالی است که فرد را از کار کردن باز میدارد و دلیل متوقف کردن کار نیز این است که یکپارچگی عملکردهای مغز حفظ شود.
دانشمندان با شناخت بهتر خستگی، در صدد برآمدند تا درک بهتری از خستگی روحی پیدا کنند. آنها میخواستند بدانند که چرا مغز انسان نمیتواند مانند کامپیوتر بهصورت دائم کار و محاسبه کند. آنها حدس میزدند که دلیل این عدم امکان فعالیت مستمر، لزوم بازیابی مواد سمی ایجاد شده در نتیجهی فعالیتهای عصبی باشد. برای پیدا کردن شواهد مربوط به این نظریه، دانشمندان با استفاده از طیفسنجی مغناطیسی رزونانسی – MRS، شیمی مغز را در طول یک روز کاری مورد پایش قرار دادند. آنها برای این کار دو گروه را مورد مطالعه قرار دادند؛
- کسانی که به صورت روزمره نیاز به تفکر سخت داشتند.
- کسانی که کارهای شناختی سادهتری انجام میدادند.
محققین نشانههای خستگی را فقط در کسانی که سخت کار میکردند مشاهده کردند. این افراد در انتخابهای خود نیز به سمت گزینههایی میرفتند که نیاز به انتظار طولانی نداشته باشند و تلاش کمی لازم داشته باشند. در قشر جلویی مغز این افراد سطح «گلوتامات» نیز بیشتر بوده است که نشان میدهد تجمع گلوتامات باعث احساس خستگی میشود.
محققین اذعان دارند که راهی برای فرار از تجمع گلوتامات در اثر فکر کردن شدید وجود ندارد و تنها کاری که میتوان برای آن کرد استراحت و خواب است. شواهد متقنی وجود دارد که نشان میدهد میزان گلوتامات حین خواب کاهش پیدا میکند.

