غذاهای چرب چه بلایی بر سر بدن ما میآورند؟
غذاهای چرب چه بلایی بر سر بدن ما میآورند؟
مجله علمی ایلیاد - بر اساس مطالعهی جدیدی که دانشمندان بر روی گورخرماهیها انجام دادهاند مشخص شده است که غذاهای دارای میزان چربی بالا، ارتباطات بین سلولهای انترواندوسیرین و بقیهی بدن این موجودات را به مدت چند ساعت قطع میکند. سلولهای انترواندویسرین در کل لولهی گوارشی پخش هستند، ولی تنها یک درصد از سلولهای مخاطی را تشکیل میدهند. به هر حال این سلولها در مجموع، بزرگترین و پیچیدهترین شبکهی اندوسیرین را در بدن تشکیل میدهند. این سلولها باعث ساخته و ترشح شدن هورمونها در پاسخ به مواد مغذی هضمشده، شامل کربوهیدراتها، اسیدهای چرب، پروتئینها و آمینواسیدها میشوند. آنها ارتباط مستقیمی با شبکهی عصبی بدن و مغز نیز دارند.
دکتر «جان راولز» از بخش ژنتیک مولکولی و میکروبیولوژی دانشگاه دوک آمریکا، میگوید: «این سلولها تا چند ساعت پس از مصرف غذاهای چرب به خواب فرو میروند. البته ما فعلاً نمیدانیم عواقب این کار خوب است یا بد؟» برای درک بهتر این وضعیت، تیم دانشمندان سعی در شکستن این فرآیند در گورخرماهی کردند.
وقتی که انترواندوسیرینها خورده شدن غذا را احساس میکنند، طی چند ثانیه باعث انفجار کلسیومی میشوند و فرآیند سیگنالدهی را شروع میکنند. دکتر راولز میگوید: «پس از سیگنالدهی اولیه، در مرحلهی بعد تاخیری در واکنش به غذای دریافتی مشاهده میشود. در این زمان است که با خوردن غذای چرب، تاخیر چندین ساعت طول میکشد.»
زمانی که سلولها به وضعیت خواب میروند، شکل آنها نیز تغییر میکند. به نظر میرسد که این سلولها بیش از حد تحریک شده باشند و برای مدتی خستگی آنها را از پای درآورده باشد. محققین رژیم غذای چربی به گروه خاصی از گورخرماهیهای عاری از هر گونه میکروبی دادند و دریافتند که وضعیت پیشگفته در مورد آنها رخ نمیدهد. بنابراین به دنبال میکروبهایی گشتند که احتمالاً در این فرآیند نقش دارند. بررسیهای دانشمندان آنها را به باکتری آسینتوباکتر رساند. این نوع باکتریها کمتر از ۰.۱ درصد از کل باکتریهای دستگاه گوارش را شامل میشوند، ولی همین باکتریها با تعداد کم خود، مسئول خاصیت سکوت سلولی هستند.
دانشمندان هنوز نحوهی عملکرد این باکتریها و همچنین درگیر بودن دیگر انواع باکتریها در ویژگی سکوت سلولهای انترواندوسیرین را درک نکردهاند؛ ولی میدانند که رژیم غذایی پرچرب باعث برهم خوردن عملکردهای معمول این سلولها میشود.
نتایج این یافتهها در مجلهی eLife منتشر شده است.