چگونه می‌توان تبخال را تشخیص و آن را درمان کنیم؟

شناخت علائم تبخال

مجله‌‌ی آموزش ایلیاد - تحقیقات نشان می‌دهد از هر ۶ نفر ۱ نفر دارد. ویروس‌های هرپس سیمپلکس (HSV-1 و HSV-2) ویروس‌هایی هستند که مسئول عفونت‌های دهانی و تبخالی دستگاه تناسلی هستند و می‌توانند باعث ایجاد زخم، خارش، ادرار دردناک و ترشحات واژن شوند. اگرچه پزشکان می‌توانند علائم را درمان کنند، درد را تسکین دهند و احتمال شیوع ویروس را کاهش دهند، اما تبخال قابل درمان نیست. مطالعات نشان می‌دهد که با بررسی رفتارهای پرخطر، شناخت علائم و آزمایش توسط یک متخصص پزشکی می‌توانید تبخال را تشخیص دهید.
 

شناخت علائم تبخال

درباره ویروس‌های تبخال اطلاعات کسب کنید

دو نوع ویروس هرپس سیمپلکس (HSV) وجود دارد، HSV-1 و HSV-2. هر دو نوع را می‌توان تبخال دستگاه تناسلی دانست، زیرا هر دو نوع می‌توانند به اندام‌های تناسلی منتقل شوند. با این حال، HSV-2 در دستگاه تناسلی بسیار شایع است. HSV-1 کششی است که بیشتر در لب و دهان دیده می‌شود، دقیقاً مانند HSV-2 می‌تواند از طریق رابطه جنسی دهانی منتشر شود. روش‌هایی وجود دارد که می‌تواند علائم هر دو را در صورت بروز، به طور موثر درمان کرد، اگرچه درمان قطعی وجود ندارد.
•    درمان بخش مهمی در مدیریت بیماری است. اگر تبخال دستگاه تناسلی را درمان نکنید، ممکن است این بیماری را به دیگران منتقل کنید (از جمله کودک خود، اگر باردار هستید)، التهاب مثانه را تجربه کنید، متوجه التهاب مقعد شوید و در موارد شدید به مننژیت مبتلا شوید.
 

تقریباً علائم را ۲ هفته پس از ابتلا به تبخال مشاهده می‌کنید

ممکن است مدتی طول بکشد تا اولین علائم شیوع ظاهر شود. شاید ندانید که در معرض این بیماری قرار گرفته‌اید، بنابراین به علائمی که شروع می‌شود توجه ویژه‌ای داشته باشید. علائم رایج آنفولانزا، علائم عفونت است. اینها ممکن است شامل تب، درد عضلانی، کاهش اشتها و خستگی باشد. اگر فکر می‌کنید اولین علائم شیوع تبخال را تجربه کرده‌اید، به پزشک مراجعه کنید.
•    برای برخی از افراد ممکن است درک اینکه در معرض آن قرار گرفته‌اند دشوار باشد، زیرا ممکن است مدت طولانی طول بکشد تا علائم ظاهر شود و یا به این دلیل که بیماری می‌تواند از طریق افرادی که علائم واضح تبخال را نشان نمی‌دهند، گسترش یابد.
 

مراقب قرمزی و خارش باشید

پس از تماس جنسی، به هرگونه قرمزی یا خارش در اندام تناسلی یا اطراف دهان توجه کنید. همچنین ممکن است احساس سوزن سوزن شدن و گرم شدن پوست در ناحیه آسیب دیده کنید. چند روز بعد، ممکن است جوش‌های پوستی یا تبخال نیز روی پوست خود مشاهده کنید. همچنین باید از برخی عوامل خارجی که ممکن است در شیوع پس از عفونت نقش داشته باشند آگاه باشید. اینها می‌تواند شامل موارد زیر باشد:
•    زخم، استرس یا قاعدگی؛ اینها می‌توانند کورتیزول، آدرنالین و سایر هورمون‌های استرس را آزاد کنند یا سطح هورمون‌های بدن را به طرز چشمگیری تغییر دهند. هر یک از اینها ممکن است توانایی بدن شما را برای مبارزه با عفونت کاهش دهد. این به ویروس تبخال فرصتی می‌دهد تا شیوع پیدا کند.
•    سوزش و خارش قبل از شیوع؛ در حالی که تبخال در آستانه شیوع است، خاراندن محل تبخال می‌تواند شیوع بیماری را تسریع کند. خراشیدن پس از وقوع شیوع، می‌تواند منجر به شیوع بیشتر و شیوع ویروس شود.
•    نور خورشید و تب؛ نور خورشید بدن شما را در معرض اشعه ماورا بنفش قرار می‌دهد که می‌تواند پوست را تحریک کرده و سلول‌های زیرین را به خطر بیندازد و فرصتی برای شیوع تبخال ایجاد کند. تب یا سرماخوردگی سیستم ایمنی بدن را به خطر می‌اندازد، بنابراین بدن نمی‌تواند عفونت را سرکوب کند، که منجر به شیوع آن می‌شود.
 

به دنبال تاول در اندام تناسلی و یا اطراف آن بگردید

ممکن است تاول‌های کوچک (بولا یا وزیکول) را تقریباً ۶ تا ۴۸ ساعت پس از ظهور علائم دیگر مشاهده کنید. اگر تاول‌ها باز شده و به زخم تبدیل شوند، می‌بینید که از مایع کاهی رنگی پر شده‌اند. به دنبال تاول‌های بیشتر روی لب‌ها، دهان، چشم‌ها، زبان و سایر قسمت‌های بدن خود باشید. قبل از ظاهر شدن تاول ممکن است احساس سوزن سوزن شدن در ناحیه داشته باشید. با این حال ممکن است هیچ تاول یا علائمی نداشته باشید.
•    در خانم‌ها، تاول‌ها می‌توانند در لب، واژن، مقعد، دهانه رحم، باسن و ران ظاهر شوند. زخم معمولاً طی ۷ تا ۱۴ روز بهبود می‌یابد.
•    در مردان، تاول به طور کلی در بیضه، آلت تناسلی مرد، باسن و ران ظاهر می‌شود.
 

به ادرار دردناک توجه کنید

در طی شیوع، ادرار کردن می‌تواند بسیار دردناک باشد. اگر در تخلیه مثانه خود در حین شیوع مشکل دارید، به مراقبت‌های پزشکی مراجعه کنید. زنان همچنین باید به دنبال ترشحات واژن غیر طبیعی (هر ترشحات غیرطبیعی یا غیرمعمول که به آنها عادت نکرده‌اید) باشند. ممکن است رنگ آن شفاف، سفید یا سفید کم رنگ باشد و همچنین ممکن است بو داشته باشد، گرچه اینها از یک فرد به فرد دیگر متفاوت است.
•    به خاطر داشته باشید که ترشحات واژن علامت تشخیصی تبخال نیست، اما یک علامت احتمالی است که همراه با سایر علائم ممکن است به تشخیص تبخال کمک کند.
دریافت مراقبت پزشکی و مدیریت تبخال

دریافت مراقبت پزشکی و مدیریت تبخال

برای آزمایش به پزشک یا کلینیک خود مراجعه کنید

مهم است که بدانید آزمایشات معمول، تبخال را آزمایش نمی‌کنند، بنابراین باید از پزشک بخواهید که به طور خاص آزمایش مخصوص تبخال را تجویز کند. اگر در حال حاضر مبتلا هستید، پزشک می‌تواند آزمایش سواب را انجام دهد که در آن، یک سواب استریل به آرامی بر روی زخم کشیده می‌شود و برای آزمایش به آزمایشگاه ارسال می‌شود. پزشک می‌تواند از این روش برای آزمایش تبخال استفاده کند. تست‌های اولیه شما ممکن است شامل آزمایش‌های آزمایشگاهی و تصویربرداری باشد. اگر شیوع ندارید، باید آزمایش خون دهید. با این حال این آزمایش بهتر است ۳ تا ۴ ماه پس از قرار گرفتن در معرض تبخال انجام شود، زیرا آزمایش آنتی بادی (پاسخ سیستم ایمنی بدن به عفونت) انجام می‌شود.
•    معمولاً تشخیص از طریق آزمایش سواب انجام می‌شود. یک سواب مصنوعی به شدت روی پوست غیر طبیعی مالیده می‌شود، در مایع قرار می‌گیرد و به آزمایشگاه ارسال می‌شود. سپس، با استفاده از تکنیک‌های آزمایشگاهی تخصصی، نمونه بارها تکثیر می‌شود تا ببیند بیمار تبخال دارد یا خیر.
در بعضی موارد شما پزشک می‌توانید آزمایش آنتی بادی نوع خاص تبخال را انجام دهید. در این آزمایش از آنتی بادی استفاده می‌شود تا مشخص شود که آیا عفونت مربوط به HSV-1 است یا HSV-2. آزمایش ۵۰٪ افراد آلوده معمولاً طی ۳ هفته پس از ابتلا مثبت می‌شود. اگر بیش از ۱۶ هفته مبتلا شده باشید، تقریباً همیشه این آزمایش مثبت خواهد بود.
•    همچنین ممکن است پزشک شما یک تست ضایعه PCR را در نظر بگیرد. از یک سواب استریل برای سواب دادن شدید پایه ضایعه استفاده می‌شود. فشار کافی برای جمع آوری سلول‌های اپیتلیال بدون ایجاد خونریزی و جمع آوری مایع وزیکولار. سپس این مورد برای تشخیص به آزمایشگاه ارسال می‌شود.
 

علائم خود را با داروهای ضد ویروس تبخال درمان کنید

در صورت مثبت بودن آزمایش تبخال، پزشک داروهایی را برای سرکوب ویروس و علائم آن تجویز می‌کند. دارو همچنین خطر انتشار ویروس هرپس سیمپلکس به دیگران را کاهش می‌دهد. بلافاصله یا در اسرع وقت درمان را شروع کنید و آنها را مطابق دستورالعمل‌های پزشک مصرف کنید.
 

با کنترل وضعیت خود، تبخال خود را مدیریت کنید

در مورد تبخال مطالعه کنید و در مورد ویروس و عفونت اطلاعات کسب کنید. هرچه بیشتر در مورد آنچه در بدن شما اتفاق می‌افتد بدانید، کنار آمدن با علائم و شکست بیماری راحت‌تر خواهد بود. بر روی تبخال بسیار تحقیق شده است و تحقیقات در این زمینه در حال انجام است و ممکن است درمان‌های جدیدی در راه باشد.
•    پزشک شما همچنین توصیه‌های زیادی دارد و می‌تواند شما را در جریان آخرین داروهای موجود قرار دهد.
 

از شیوع عفونت خودداری کنید

قبل از انجام رفتاری که می‌تواند تبخال را منتقل کند، وقت بگذارید و شرایط خود را برای شریک جنسی‌تان توضیح دهید، این صحبت را می‌توان با یک صحبت در مورد بهداشت جنسی ترکیب کرد. اقدامات احتیاطی را برای جلوگیری از شیوع بیشتر ویروس انجام دهید. اینها ممکن است ناشی از تغییر سبک زندگی باشد. به عنوان مثال، یاد بگیرید که علائم اولیه شیوع را بشناسید، و در جستجوی اقدامات جنسی باشید که در این زمان‌ها مانع از شیوع بیماری شود. حتما از کاندوم در طول شیوع استفاده کنید.
•    اگر زخم تبخال را لمس کردید، به ویژه اگر تازه تشخیص داده شده‌اید، دستان خود را با آب و صابون بشویید. بدن شما برای چند ماه آنتی بادی نخواهد داشت و می‌توانید آن را به طور تصادفی به چشم یا دهان خود پخش کنید. اگر بر روی دهان خود زخم سرماخوردگی دارید، کسی را نبوسید.
بررسی رفتارهای پرخطر

بررسی رفتارهای پرخطر

فاکتورهای پرخطر را بررسی کنید

بدانید که بسیاری از افراد مبتلا به تبخال دستگاه تناسلی برای مدت طولانی بدون علائم زندگی می‌کنند. استفاده از فاکتورهای پرخطر برای تعیین نیاز شما به آزمایش می‌تواند به درمان زودرس کمک کند. عواملی که خطر ابتلا به تبخال را افزایش می‌دهند عبارتند از:
•    حالت‌های نقص ایمنی؛ یک سیستم ایمنی ضعیف، به خودی خود باعث بروز تبخال نمی‌شود، اما محافظت از خود و مبارزه با عفونت و یا شیوع را برای بدن دشوارتر می‌کند. بیماری، استرس، ایدز، سرطان، دیابت و حتی پیری می‌تواند از عواملی باشد که شما را در معرض خطر ابتلا به ویروس تبخال قرار دهد.
•    اگزمای آتوپیک در کودکان (همچنین به عنوان درماتیت آتوپیک نیز شناخته می‌شود)؛ اگزما نوعی اختلال پوستی خارش‌دار است، اما اگر پوست اگزما به تبخال آلوده باشد، می‌تواند به یک بیماری پوستی جدی منجر شود.
شغل‌های پرخطر؛ برخی از مشاغل در معرض ویروس، ممکن است در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به تبخال باشند. به عنوان مثال، ارائه دهندگان خدمات بهداشتی دندانپزشکی بیشتر در معرض خطر ابتلا به HSV-1 قرار دارند.
 

تماس جنسی خود را در نظر بگیرید

کاندوم به کاهش خطر کمک می‌کند، اما خطر را از بین نمی‌برد. فعالیت جنسی شما را در معرض بالاترین خطر ابتلا به HSV-2 و HSV-1 قرار می‌دهد. اما، حتی رابطه جنسی محافظت شده نیز می‌تواند تبخال را گسترش دهد، به ویژه در هنگام شیوع، اگرچه در صورت عدم وجود علائم، همچنان می‌تواند گسترش یابد. تبخال از طریق لایه‌های مرطوب (نواحی مخاطی) پوست پخش می‌شود، بنابراین دهان، مقعد، آلت تناسلی و واژن بیشترین خطر را برای انتقال بیماری دارند. وقتی هر ناحیه از یک فرد با ناحیه مخاطی فرد آلوده دیگر تماس پیدا کند، بیماری ممکن است منتقل شود.
•    انواع تماسی که می‌تواند به راحتی تبخال را گسترش دهد شامل: بوسیدن، رابطه دهانی، رابطه مقعدی و رابطه جنسی واژینال (یا هر ترکیبی از این موارد در صورت تماس غشای مخاطی با یکدیگر).
 

تعداد شرکای جنسی اخیر خود را تعیین کنید

از آنجا که تبخال می‌تواند از طریق دهان و از طریق تماس دستگاه تناسلی منقبض شود، احتمال ابتلا به این بیماری با تعداد شرکای جنسی شما افزایش می‌یابد. هرچه شریک زندگی بیشتری داشته باشید، خطر ابتلا به تبخال دستگاه تناسلی بیشتر است.
•    با این حال، ابتلا به تبخال به این معنا نیست که کسی لزوماً با افراد زیادی رابطه جنسی داشته است. شما می‌توانید آن را از یک نفر، یک بار دریافت کنید. همچنین، بسیاری از افراد هنگامی که در مدرسه ابتدایی هستند، یا از بوسیدن بستگان در جوانی، HSV-1 را بر روی دهان خود دریافت می‌کنند.
 

اگر زن هستید، افزایش خطر خود را درک کنید

زنان بیشتر در معرض ابتلا به تبخال قرار دارند، زیرا این بیماری از مردان به زنان راحت تر از زنان به مردان منتقل می‌شود. به عنوان مثال، شیوع HSV-2 در زنان در حدود ۲۰.۳ درصد است در حای که  در مردان در حدود ۱۰.۶ درصد می‌باشند.
•    طبق مرکز کنترل بیماری، در ایالات متحده آمریکا از هر ۶ نفر ۱ نفر از بین افراد ۱۴ تا ۴۹ سال، تبخال دستگاه تناسلی دارد.
 
مجله‌‌ی آموزش ایلیاد
مترجمزهرا پزشکی‌نژاد - مجله آموزش ایلیاد
مجله ایلیاد رادر اینستاگرام دنبال کنید...مجله ایلیاد رادر تلگرام دنبال کنید...مجله ایلیاد رادر آپارات دنبال کنید...مطالب مشابه● چگونه می‌توان ورم بدن را کاهش داد؟● چگونه لکه‌ی ناشی از خون را پاک کنیم؟● چطور علائم مالاریا را تشخیص دهیم؟● چگونه در جمع صحبت کنیم؟● چگونه می‌توان از درد گردن جلوگیری کرد؟● چگونه عفونت‌ واژن را تشخیص دهیم و از آن پیشگیری کنیم؟● چطور یک اوریگامی گرگ بسازیم؟● چگونه بیماری کاوازاکی را تشخیص دهیم و آن را درمان کنیم؟● نحوه تشخیص و جلوگیری از شستشوی مغزی● چطور بیماری کیسه صفرا را تشخیص دهیم؟جدیدترین مطالب● میزان تابش پرتوهای کیهانی موجود بر سطح ماه چقدر است؟● آیا واقعاً ویتامین دی بر روی کووید ۱۹ موثر است؟● عوارض ابتلا به کرونا پس از بهبودی چیست؟● روشی موثر در درمان بی‌خوابی● هوش‌مصنوعی ذهن شما را می‌خواند!● مقدار کل ماده‌ی موجود در جهان چقدر است؟● میوه‌ای که بیماری‌های روده را درمان می‌کند● آنزیمی که باعث تجزیه‌ی پلاستیک می‌شود● ترسیم نقشه‌ی دقیق قلب انسان● چگونه حیات بر روی سیاره‌ی ناهید از بین رفته است؟● کشف یک کهکشان غنی از ماده‌ی تاریک● چرا رنگ گل‌ها مثل قبل نیست؟● قدرت انفجار بیروت چقدر بوده است؟● چگونه می‌توان سیستم ایمنی بدن را قوی کرد؟● کشف قدیمی‌ترین رد پا، خارج از آفریقا● راهی جدید برای تشخیص سیاه‌چاله‌های کوچک● اگر این هشت رفتار را دارید، انسان‌ باهوشی هستید● جدیدترین تصاویر از سیاره‌ی مشتری و قمر آن● بهترین زمان برای نوشیدن قهوه چه موقع از روز است؟● آیا سفر در زمان ممکن است؟